Δονούσα: το πρώτο νησί του Αιγαίου χωρίς πλαστικά μιας χρήσης

Το όμορφο νησί των Μικρών Κυκλάδων λέει ένα δυναμικό και άκρως οικολογικό «όχι» σε πλαστικά ποτήρια, καλαμάκια, σακούλες και συσκευασίες take away, δίνοντας το καλό παράδειγμα

Ενα νησί που πάντα αγαπούσε τη συλλογικότητα και την ομαδική προσπάθεια, δίνει το καλό, οικολογικό παράδειγμα σε όλους. Και το όνομα αυτού, Δονούσα.

Στοχεύοντας σταθερά στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και τη μείωση της θαλάσσιας ρύπανσης, το Κοινωφελές Ιδρυμα Αθανασίου Κ. Λασκαρίδη, στο πλαίσιο του προγράμματος SEA CHANGE GREEK ISLANDS, υπό την αιγίδα του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, με την υποστήριξη της Δημοτικής Κοινότητας Δονούσας και σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Δονούσας «Ποσειδών», τον Σύλλογο Επαγγελματιών Δονούσας και την Ενωση Δονουσιωτών Κυκλάδων, κάνουν τη Δονούσα το πρώτο νησί του Αιγαίου χωρίς πλαστικά μίας χρήσης.

Πριν από έναν χρόνο, με αφετηρία τη Σίκινο, το πρόγραμμα SEA CHANGE GREEK ISLANDS ξεκίνησε την προσπάθεια αντικατάστασης των πλαστικών μίας χρήσης, αρχίζοντας από το πλαστικό καλαμάκι. Εφέτος λοιπόν, το ήδη επιτυχημένο πρόγραμμα οργανώνει, σε συνεργασία με τους τοπικούς συλλόγους, μια πολυεπίπεδη παρέμβαση στη Δονούσα, προσκαλώντας τους επαγγελματίες και τους κατοίκους του νησιού να δεσμευτούν για τη συστηματική μείωση και σταδιακή κατάργηση των πλαστικών μίας χρήσης από το νησί (ποτήρι, καλαμάκι, σακούλα, συσκευασία take away), δίνοντας ένα ισχυρό μήνυμα στην παγκόσμια κοινότητα. Και όλα αυτά, πριν από την εξειδίκευση της πρόσφατης οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σύμφωνα με την οποία ως το 2021 θα απαγορευτούν σταδιακά τα πλαστικά μίας χρήσης (πλαστικά μαχαιροπήρουνα, πιάτα, καλαμάκια, συσκευασίες φαγητού και ποτού, κ.ά.) στα κράτη-μέλη της.

Οι δράσεις στη Δονούσα θα ξεκινήσουν την Παρασκευή 5 Απριλίου 2019, με ενημέρωση των κατοίκων, υπογραφή συμφωνητικών δέσμευσης και δράσεις ευαισθητοποίησης. Κατά τη διάρκεια της τριήμερης παραμονής της, η ομάδα του προγράμματος θα πραγματοποιήσει εκπαιδευτικό πρόγραμμα στους μαθητές του νησιού, θα πάρει μέρος στον καθαρισμό μονοπατιών και ακτών, θα πραγματοποιήσει υποθαλάσσιο καθαρισμό του λιμανιού σε συνεργασία με τη μη κερδοσκοπική οργάνωση Σύλλογος Αγριας Ζωής Νάξου, πρεσβευτή του προγράμματος SEA CHANGE GREEK ISLANDS για τη Νάξο και τις Μικρές Κυκλάδες, ενώ θα προσφέρει σε όλους τους κατοίκους του νησιού το επαναχρησιμοποιούμενο ποτήρι SEACHANGE DONOUSSA, καθώς και βιοδιασπώμενες σακούλες και καλαμάκια, στις επιχειρήσεις.

Ο αντιδήμαρχος Νάξου Δημήτρης Λιανός δήλωσε για το πρόγραμμα: «Με ιδιαίτερη χαρά αγκαλιάζουμε το πρόγραμμα SEA CHANGE GREEK ISLANDS σε ένα από τα πέντε νησιά του Δήμου μας, στη Δονούσα. Συνεχίζοντας τις δράσεις που ξεκίνησαν έναν χρόνο πριν, σήμερα  κάνουμε τη Δονούσα το πρώτο νησί χωρίς πλαστικά μίας χρήσης στο Αιγαίο. Ελπίζουμε πως το παράδειγμά μας θα εμπνεύσει κι άλλους νησιωτικούς δήμους, προκειμένου να καταστήσουμε τον τόπο μας έναν ξεχωριστό τόπο διαμονής και φιλοξενίας».

Η Δρ. Αγγελική Κοσμοπούλου, εκτελεστική διευθύντρια του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αθανασίου Κ. Λασκαρίδη, ανέφερε σχετικά:  «Τα πλαστικά μίας χρήσης χρησιμοποιούνται για λίγα μόλις λεπτά, αλλά οι επιπτώσεις τους στο περιβάλλον διαρκούν για δεκαετίες. Η λύση βρίσκεται στα χέρια όλων μας, στις επιλογές και στις καθημερινές μας συνήθειες. Ολοι μπορούμε να είμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο μας. Εναν χρόνο πριν κάναμε την αρχή, λέγοντας «όχι» στο πλαστικό καλαμάκι. Σήμερα πηγαίνουμε την κοινή μας προσπάθεια ένα βήμα πιο μακριά, κάνοντας τη Δονούσα, ένα νησί με σπάνια ομορφιά, το πρώτο #single_ plastic_ free νησί στο Αιγαίο».

Ο Λογοθέτης Κωβαίος, πρόεδρος του Συλλόγου Επαγγελματιών Δονούσας, δήλωσε σχετικά: «Με μεγάλη χαρά καλωσορίζουμε το πρόγραμμα SeaChange Greek Islands στο νησί μας. Είναι υποχρέωση όλων μας να συμμετάσχουμε ενεργά στη μείωση των πλαστικών μίας χρήσης, αντικαθιστώντας τα με είδη πιο φιλικά στο περιβάλλον».

Ο Ηλίας Πράσινος, Πρόεδρος του Περιβαλλοντικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Δονούσας «Ποσειδών», δήλωσε: «Καλοσωρίζουμε το πρόγραμμα γιατί μας δίνει τη δυνατότητα να μειώσουμε το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του νησιού μας. Στέλνουμε το μήνυμα πως διαχρονικά προβλήματα, όπως η διαχείριση των απορριμάτων, οφείλουν να αντιμετωπιστούν με σύγχρονους και φιλικούς προς το περιβάλλον τρόπους».

Ο Ανδρέας Τσιούστας, πρόεδρος της Ενωσης Δονουσιωτών Κυκλάδων, μίλησε για τη συνεργασία με τα ακόλουθα λόγια: «Ενας από τους βασικούς λόγους που μας έκαναν να συμπράξουμε με ενθουσιασμό με το πρόγραμμα SEA CHANGE GREEK ISLANDS είναι το γεγονός ότι σχεδιάστηκε για να ενδυναμώσει τη συλλογικότητα, που αποτελεί στοιχείο – κατατεθέν του νησιού μας. Στη Δονούσα όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά. Κι αυτό που ως τώρα μας έκανε να μοιάζουμε λίγο «ρομαντικοί», βρίσκει δρόμο έκφρασης στη δράση».

Το πρόγραμμα SEA CHANGE GREEK ISLANDS πραγματοποιείται για δεύτερη χρονιά σε δέκα νησιά των Κυκλάδων, υπό την αιγίδα και με τη συνεργασία των αντίστοιχων δήμων, αποτελώντας μία γενικευμένη παρέμβαση για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Πηγή: Protagon.gr

ΕΕ: Τέλος στα πλαστικά μίας χρήσης ψήφισε το κοινοβούλιο

Μπατονέτες, καλαμάκια, αναδευτήρες του καφέ τέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αρχής γενομένης από το 2021

BRIAN SNYDER / REUTERS

 

Μπατονέτες, καλαμάκια, αναδευτήρες του καφέ: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικύρωσε σήμερα, με μεγάλη πλειοψηφία, το τέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αρχής γενομένης από το 2021, της χρήσης πλαστικών μιας χρήσης που μολύνουν τους ωκεανούς.

Περίπου δέκα κατηγορίες προϊόντων, που περιλαμβάνουν επίσης τα κουβέρ, τα πιάτα ή ακόμη τις βάσεις στήριξης για μπαλόνια θα απαγορευτούν, αν υπάρχουν εναλλακτικές.

Για άλλα προϊόντα, κυρίως τις πλαστικές συσκευασίες για τρόφιμα έτοιμα για κατανάλωση, ο σκοπός είναι να περιοριστεί η κατανάλωσή τους σε εθνικό επίπεδο και να υπάρχουν πιο αυστηροί κανόνες για την κατασκευή, τον σχεδιασμό και την επισήμανσή τους.

«Το πλαστικό δηλητηριάζει τις θάλασσές μας, σκοτώνει τους κατοίκους τους, και μας απειλεί, εμάς, στο τέλος της αλυσίδας. Ήταν επείγον να αναλάβουμε δράση», δήλωσε η Βελγίδα Φρεντερίκ Ρις (ομάδα Alde, φιλελεύθεροι), εισηγήτρια του κειμένου, που εγκρίθηκε με 560 ψήφους υπέρ, 35 κατά και 28 αποχές.

Η ΕΕ επιτίθεται επίσης στα λεγόμενα οξο-βιοδιασπώμενα (που φέρουν καταχρηστικά την επισήμανση βιοδιασπώμενα), στις συσκευασίες για φαγητό και στα ποτήρια από πολυστυρόλιο, αξεσουάρ, γνωστά σε όσους παραγγέλλουν φαγητό απέξω.

Η νομοθεσία, για την οποία οι ευρωπαϊκοί θεσμοί κατέληξαν σε συμφωνία στα τέλη Δεκεμβρίου, ορίζει εξάλλου έναν στόχο συλλογής στο 90% για τα πλαστικά μπουκάλια έως το 2029.

Τα μπουκάλια αυτά πρέπει να περιέχουν κατά 25% ανακυκλώσιμο προϊόν στην κατασκευή τους έως το 2025 και κατά 30% έως το 2030.

Το κείμενο ενισχύει επίσης την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», ιδιαίτερα για τη βιομηχανία του καπνού, που θα πρέπει να καλύψει, αρχής γενομένης το 2023, το κόστος της συλλογής και ανακύκλωσης των φίλτρων των τσιγάρων, που είναι αληθινή πληγή για το περιβάλλον, αφού πρόκειται για το δεύτερο πλαστικό προϊόν μιας χρήσης που απορρίπτεται πιο συχνά στην ΕΕ.

«Μια γόπα που πετιέται στον ωκεανό μολύνει από 500 έως 1.000 λίτρα νερού», υπογράμμισε η Φρεντερίκ Ρις.

Τα προϊόντα που καλύπτονται από τη νομοθεσία αντιπροσωπεύουν, σύμφωνα με την Επιτροπή, τουλάχιστον το 70% των θαλάσσιων απορριμμάτων, απόβλητα των οποίων βρίσκονται σε πολλά είδη όπως οι θαλάσσιες χελώνες, οι φώκιες, οι φάλαινες ή τα πτηνά αλλά και ψάρια και μαλάκια που προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή.

Παρουσιάζοντας την πρότασή της τον Μάιο του 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέμεινε στο κίνδυνο να υπάρχουν περισσότερα πλαστικά από ψάρια στους ωκεανούς έως το 2050, αν δεν γίνει τίποτα στη καταπολέμηση της ρύπανσης.

Πηγή: Huffington Post

Περισσότερα από 40 κιλά πλαστικής σακούλας βρέθηκαν στο στομάχι νεκρής φάλαινας

Mια νεαρή φάλαινα, η οποία ξεβράστηκε στις ακτές των Φιλιππίνων, πέθανε από «γαστρικό σοκ», καθώς βρέθηκαν μέσα στο στομάχι της περισσότερα από 40 κιλά από πλαστικές σακούλες.

Υδροβιολόγοι και εθελοντές από το Μουσείο D’ Bone Collector στο νησί Μιντανάο της χώρας, οι οποίοι πραγματοποίησαν νεκροτομή στη φάλαινα, δήλωσαν σοκαρισμένοι από τα ευρήματά τους. Μέσα στο στομάχι της φάλαινας που ξεβράστηκε το Σάββατο βρέθηκαν περισσότερες από 80 πλαστικές σακούλες, ανάμεσά τους και «16 σακούλες από ρύζι, 4 σακούλες από μπανάνες και αρκετές σακούλες για ψώνια».

«Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ποσότητα πλαστικού που έχει βρεθεί σε φάλαινα. Είναι αηδιαστικό. Πρέπει να ληφθούν μέτρα κατά όσων συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τους ωεκανούς ως μεγάλες χωματερές», αναφέρουν σε ανάρτησή τους στο Facebook.

Η χρήση πλαστικών μιας χρήσης είναι ανεξέλεγκτη στη νοτιοανατολική Ασία. Μια έκθεση του 2017 της Υπηρεσίας Περιβαλλοντικής Προστασίας αναφέρει ότι η Κίνα, η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες, η Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ ρίχνουν στον ωκεανό περισσότερα πλαστικά σε σχέση με ό,τι όλος ο υπόλοιπος κόσμος μαζί.

Ο υδροβιολόγος Ντάρελ Μπλάτσλεϊ, ο οποίος είναι συνιδιοκτήτης του μουσείου, δήλωσε ότι κατά την δεκαετία που εξετάζει νεκρές φάλαινες και δελφίνια, διαπιστώθηκε ότι 57 από αυτά είχαν πεθάνει λόγω της συγκέντρωσης σκουπιδιών και πλαστικών στα στομάχια τους.

Τον περασμένο Ιούνιο μια φάλαινα στην Ταϊλάνδη πέθανε αφού είχε καταπιεί περισσότερες από 80 πλαστικές σακούλες βάρους συνολικά περίπου 8 κιλών.

Εν τω μεταξύ στο Ναιρόμπι 170 χώρες δεσμεύθηκαν «να μειώσουν σημαντικά» τη χρήση πλαστικών μίας χρήσης ως το 2030, κάτι που όπως είναι εμφανές κρίνεται ανεπαρκές για την αντιμετώπιση του προβλήματος της μόλυνσης παγκοσμίως.

Έπειτα από πέντε ημέρες συζητήσεων στη διάρκεια της διάσκεψης του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ (UNEP) στο Ναϊρόμπι οι 170 χώρες κατέληξαν σε συμφωνία για τη μείωση της χρήσης μεταξύ άλλων των πλαστικών σακουλών, ποτηριών και μαχαιροπήρουνων, τα οποία αποτελούν μεγάλο μέρος των οκτώ εκατομμυρίων τόνων πλαστικού που καταλήγουν κάθε χρόνο στους ωκεανούς.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι χώρες δεσμεύθηκαν «να αντιμετωπίσουν τις ζημιές που προκαλεί στο οικοσύστημά μας η χρήση και η μη βιώσιμη απόρριψη των πλαστικών προϊόντων, κυρίως περιορίζοντας σημαντικά τα πλαστικά προϊόντα μίας χρήσης ως το 2030».

Η αρχική πρόταση για τη σταδιακή εξάλειψη των πλαστικών προϊόντων μίας χρήσης ως το 2025 προσέκρουσε στις αντιδράσεις πολλών κρατών, μεταξύ των οποίων και οι ΗΠΑ.

«Είναι δύσκολο να βρούμε μία λύση για όλα τα κράτη μέλη», σχολίασε ο Σίιμ Κίισλερ, πρόεδρος της διάσκεψης στους δημοσιογράφους πριν την ψηφοφορία επί της τελικής ανακοίνωσης.

«Το περιβάλλον βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής. Δεν χρειαζόμαστε φλύαρα κείμενα, χρειαζόμαστε συγκεκριμένες δεσμεύσεις», τόνισε.

Περισσότεροι από 4.700 αντιπρόσωποι  – ανάμεσά τους υπουργοί Περιβάλλοντος, επιστήμονες και εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου – συμμετείχαν στη διάσκεψη αυτή.

Μεταξύ των αποφάσεων που υπογράφηκαν είναι και μία για τον περιορισμό της σπατάλης τροφίμων αλλά και η πρόθεση να γίνουν διαβουλεύσεις με αυτόχθονες πληθυσμούς προκειμένου να τεθούν σε εφαρμογή νέοι κανόνες.

Ωστόσο στην τελική ανακοίνωση της διάσκεψης η κλιματική αλλαγή που προκαλείται από τον άνθρωπο αναφέρεται μόλις δύο φορές, ενώ τα ορυκτά καύσιμα, που ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για αυτή, καμία.

Πηγή: Kathimerini.gr & Kathimerini.gr

Η περιβαλλοντική συνείδηση γίνεται viral

Από τα υφάσματα των επίπλων μέχρι τις σακούλες των σούπερ μάρκετ και από κομμάτια των μοντέρνων οχημάτων μέχρι τα παιδικά παιχνίδια, το πλαστικό στις διάφορες μορφές του έχει διεισδύσει στη ζωή μας σε τέτοιο βαθμό που θεωρείται αναπόφευκτο κομμάτι του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού. Ωστόσο, έπειτα από δεκαετίες ανεξέλεγκτης χρήσης οι καταστροφικές του συνέπειες στο περιβάλλον έχουν αρχίσει να είναι ορατές. Σήμερα, πάνω από 150 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού επιπλέουν στους ωκεανούς του πλανήτη και σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ ο αριθμός αυτός κινδυνεύει να τριπλασιαστεί μέχρι το 2025. Η μόλυνση έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις ώστε, πριν από μερικούς μήνες, το Ευρωκοινοβούλιο αποφάσισε να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου και να εγκρίνει με συντριπτική πλειοψηφία την κατάργηση πλαστικών αντικειμένων μιας χρήσης, όπως τα καλαμάκια και τα μαχαιροπίρουνα. Αλλωστε, η πιο ανησυχητική στατιστική των ερευνητών αφορά τη ματαιότητα της ρύπανσης: το 40% του πλαστικού που μολύνει τις θάλασσές μας προέρχεται από συσκευασίες και προϊόντα που χρησιμοποιήθηκαν μονάχα μία φορά προτού απορριφθούν.

Παρότι οι καταστροφικές συνέπειες της ρύπανσης του πλαστικού είναι ακόμη αναστρέψιμες, για να συμβεί αυτό απαιτείται όχι μόνο η άμεση δράση των κυβερνήσεων και των κατασκευαστών, αλλά και των ίδιων των καταναλωτών. Οι καμπάνιες που στοχεύουν στην καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης είναι, επομένως, πιο σημαντικές από ποτέ άλλοτε. Ευτυχώς, χάρη στη δημιουργικότητά τους και στα σύγχρονα εργαλεία στα οποία βασίζονται, οι περιβαλλοντικές καμπάνιες του σήμερα ξεπερνούν την αδράνεια και καταφέρνουν να αγγίξουν με έξυπνους τρόπους τον σύγχρονο καταναλωτή.

Τρανό παράδειγμα: η παγκόσμια πρόκληση #trashtag, η οποία μέσα σε λίγα 24ωρα άγγιξε εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, εμπνέοντάς τους να σπεύσουν σε τοποθεσίες που είναι καλυμμένες με σκουπίδια και πλαστικά απορρίμματα και να τις καθαρίσουν. Η καμπάνια του #trashtag ακολούθησε τη λογική της φρενίτιδας των προϋπαρχόντων προκλήσεων που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στα social media, και καλούν τους κυρίως νεαρούς χρήστες να συμμετάσχουν σε κάποιου είδους δύσκολη δοκιμασία και να αναρτήσουν στιγμιότυπα στα προφίλ τους. Στο παρελθόν, το περιεχόμενο των προκλήσεων ήταν αρκετά επιφανειακό – οι έφηβοι καλούνταν να καταπιούν μια κουταλιά κανέλα, ή να αδειάσουν στο κεφάλι τους έναν κουβά με παγωμένο νερό, προπαντός για διασκέδαση και ενίοτε σε συνδυασμό με κάποιο ενημερωτικό ή ακτιβιστικό σκοπό. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, η πρόκληση #trashtag άλλαξε τα δεδομένα των «viral» προκλήσεων, καλώντας τους χρήστες να καθαρίσουν μολυσμένες περιοχές και να δημοσιεύσουν φωτογραφίες αντιπαραθέτοντας το πριν και το μετά.

Σε μία μόλις εβδομάδα και δίχως κανένα συντονισμό, η πρόκληση ξεπέρασε κάθε προσδοκία με πάνω από 350.000 χρήστες από κάθε γωνιά του πλανήτη να συμμετέχουν στην καμπάνια. Στο εντυπωσιακό κολάζ φωτογραφιών των χρηστών που συμμετείχαν, συναντά κανείς ένα συγκινητικό βαθμό ευαισθησίας: μία ομάδα Αμερικανών που μάζεψε όλα τα καπάκια μπουκαλιών και τα καλαμάκια που κάλυπταν μια αμμώδη παραλία της Καλιφόρνιας, μια άλλη από την Ινδία που μάζεψε πάνω από 200 σακούλες που βρέθηκαν σε ποτάμι της επαρχίας τους, μέχρι και ένα ολόκληρο χωριό από το Μεξικό που συγκέντρωσε συνολικά 30 κάδους με απορρίμματα.

Ισως όμως το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της καμπάνιας είναι ο αυθορμητισμός που χαρακτήρισε την απότομη εξάπλωσής της στον ιστό του Διαδικτύου. Στην πραγματικότητα, η ιδέα του #trashtag ξεκίνησε το 2015 από την εταιρεία ρούχων UCO, ωστόσο τότε δεν είχε καταφέρει να ξεπεράσει τις μερικές δεκάδες χρηστών του Διαδικτύου. Εντελώς τυχαία, πριν από μία εβδομάδα ένας απλός χρήστης του Facebook από την Αριζόνα ονόματι Μπάιρον Ρομάν βρήκε την ξεχασμένη καμπάνια και αποφάσισε να την αναδημοσιεύσει δίχως μεγάλη φιλοδοξία. Προς έκπληξή του, όταν ξύπνησε το επόμενο πρωί, συνειδητοποίησε πως η δημοσίευσή του είχε ήδη αγγίξει 100.000 προφίλ στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης. «Μέσα σε λίγες ώρες είχα λάβει εκατοντάδες μηνύματα με φωτογραφίες από καθαρισμούς», ανέφερε έκπληκτος στους δημοσιογράφους.

Σαφώς, ο δρόμος για την εξάλειψη του πλαστικού από τους ωκεανούς εξακολουθεί να είναι γεμάτος δυσκολίες – μια διαδικτυακή καμπάνια δεν είναι αρκετή για να καθαρίσει 150 εκατομμύρια τόνους ρύπων. Ωστόσο, το γεγονός πως δίχως καμία οργάνωση ή υποστήριξη, ένα ισχυρό περιβαλλοντικό μήνυμα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, δεν μπορεί παρά να μας γεμίσει ελπίδα πως οι εποχές αλλάζουν και οι συνειδήσεις εξελίσσονται.

Ηχηρή έκκληση μέσω της τέχνης


Τις σακούλες συνέλεξε ο καλλιτέχνης Σο Σιμπούγια από τους δρόμους της Ν. Υόρκης, τα τελευταία επτά χρόνια.

Για τον Νεοϋορκέζο καλλιτέχνη Σο Σιμπούγια, τα μονότονα, εφήμερα πράγματα που περνούν από τη ζωή μας, κρύβουν μια σπάνια ομορφιά. «Οι πλαστικές σακούλες εφάπτονται με τη ζωή μας για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά η σκληρή πραγματικότητα είναι πως οι σακούλες που επιπλέουν στους ωκεανούς του κόσμου πιθανότατα θα ξεπεράσουν σε μακροβιότητα τη σύντομη ανθρώπινη ζωή μας», αναφέρει ο εκκεντρικός καλλιτέχνης. Σε μία προσπάθειά του να συμβιβαστεί με την εφήμερη ομορφιά των αντικειμένων μιας χρήσης και του καταστροφικού αντίκτυπου που προκαλούν στο περιβάλλον, ο Σιμπούγια δημοσίευσε χθες το νέο του βιβλίο «Πλαστικό χαρτί» (Plastic Paper). Πρόκειται για έναν τόμο 144 σελίδων γεμάτο φωτογραφίες που απεικονίζουν την πολυμορφία των σχεδίων που εκτυπώνονται στις πλαστικές σακούλες μιας χρήσης. Κάθε μία από αυτές τις συνέλεξε με ευλάβεια ο καλλιτέχνης από τους δρόμους του Μεγάλου Μήλου, τα τελευταία επτά χρόνια.

«Δεν είναι μυστικό πως οι πλαστικές σακούλες μιας χρήσης πνίγουν τις πόλεις και τον πλανήτη μας», αναφέρει ο Σιμπούγια, ο οποίος θα δωρίσει όλα τα έσοδα από την πώληση του συλλεκτικού βιβλίου στον οργανισμό Parley, που εργάζεται για να αντιστρέψει τη ζημιά που έχει γίνει στο οικοσύστημα από τα επιβλαβή πλαστικά. «Ωστόσο, ήθελα να τιμήσω την ομορφιά αυτών των αντικειμένων που περνούν από τη ζωή μας για ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα», προσθέτει. Στόχος της συλλογής του, άλλωστε, είναι μια ηχηρή έκκληση στους αστούς του κόσμου για να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στα αντικείμενα που χρησιμοποιούν καθημερινά έτσι ώστε να τα επαναχρησιμοποιούν τακτικά. Το πολύχρωμο βιβλίο, το οποίο περιέχει δημιουργικές φωτογραφίες από δεκάδες κορυφαίους φωτογράφους όπως ο Κολ Κένεντι και η Αννα Ρόμπερτς, κυκλοφόρησε χθες σε συλλεκτική έκδοση στο πλαίσιο ειδικής εκδήλωση στο Γουέστ Βίλατζ της Νέας Υόρκης και εξαντλήθηκε σε μόλις μερικές ώρες.

Μαζί με το πρωτότυπο βιβλίο πωλήθηκαν επίσης και μία σειρά από φανελάκια και μπλουζάκια κατασκευασμένα από ίνες φυκιών, μια συνεργασία ομάδας καλλιτεχνών της Νέας Υόρκης με την εταιρεία ρούχων Pangaia. «Είμαι σίγουρος πως η αντίδραση των πιο κυνικών κριτικών θα είναι να κοροϊδέψουν το βιβλίο μου – άλλωστε πώς είναι δυνατόν μια πλαστική σακούλα να θεωρείται τέχνη;» αναφέρει ο διακεκριμένος Νεοϋορκέζος φωτογράφος, προτού προσθέσει: «Το παράδοξο είναι πως η πραγματική τέχνη κρύβεται στα πιο μικρά πράγματα, στις πιο ασήμαντες καθημερινές μας συνήθειες και στις τεράστιες επιπτώσεις που μπορούν να επιφέρουν στον πλανήτη που μας φιλοξενεί».

Δίχτυα-φαντάσματα ως πρώτη ύλη


Θαλάσσια σκουπίδια βρίσκουν νέα χρήση, μέσω ενός πρωτότυπου διαγωνισμού για σχεδιαστές από 18 έως 35 ετών.

Τα εγκαταλελειμμένα δίχτυα των ψαράδων που βρίσκονται διάσπαρτα στις θάλασσες του κόσμου θεωρούνται από τα πιο θανατηφόρα απορρίμματα και αποτελούν εξαιρετικά σημαντική περιβαλλοντική απειλή παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, ωστόσο, συνιστούν και πρώτη ύλη που, χάρη στη χρήση των νέων τεχνολογιών και του έξυπνου σχεδιασμού, μπορεί να αξιοποιηθεί για ιδιαίτερα ευφάνταστα πρότζεκτ. Αυτή ακριβώς είναι η φιλοσοφία του καινοτόμου προγράμματος έρευνας και σχεδιασμού «Second Nature», μιας πολυδιάστατης συνεργασίας του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη με το αρχιτεκτονικό γραφείο New Raw, που σκοπό έχει τη μελέτη και την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη θαλάσσια ρύπανση από τα πλαστικά. Στην καρδιά του προγράμματος βρίσκονται τα λεγόμενα δίχτυα-φαντάσματα, ένα ιδιαίτερα συχνό φαινόμενο στις ελληνικές θάλασσες με αμέτρητους κινδύνους για τη θαλάσσια πανίδα, αλλά ταυτόχρονα και δεκάδες ευκαιρίες για την αξιοποίησή τους σε σύγχρονα σχέδια και προγράμματα γαλάζιας και κυκλικής οικονομίας.

Στο πλαίσιο του καινοτόμου προγράμματος, το ίδρυμα έχει οργανώσει σειρά από δρώμενα, όπως ένα βραβευμένο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους της υποψήφιας για Οσκαρ κινηματογραφίστριας Δάφνης Ματζιαράκη, ένα συμπόσιο με κορυφαίους Ευρωπαίους επιστήμονες και ειδικούς σε θέματα περιβάλλοντος, καθώς και διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές και επισκέπτες του ιδρύματος σχετικά με το πρόβλημα της ρύπανσης των θαλασσών από τα δίχτυα-φαντάσματα και τα πλαστικά απορρίμματα. Ωστόσο, ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της πρωτοβουλίας είναι ο διαγωνισμός βιομηχανικού σχεδιασμού «Second Nature», ο οποίος καλεί ταλαντούχους νέους Ελληνες σχεδιαστές από 18 μέχρι 35 ετών να δημιουργήσουν και να παρουσιάσουν ένα πρωτότυπο προϊόν φτιαγμένο από πλαστικά απορρίμματα ή ανακυκλώσιμα υλικά. Στη συνέχεια, οι σχεδιαστές που διακρίνονται λαμβάνουν καθοδήγηση και συμβουλές για τη μετατροπή των περιβαλλοντολογικών σχεδίων τους σε ανεπτυγμένες επιχειρήσεις με συνείδηση.

Πριν από μερικούς μήνες, έληξε η πρώτη φάση του διαγωνισμού, με τα δέκα πιο ξεχωριστά σχέδια να προχωρούν στην επόμενη φάση και να διαγωνίζονται για τρία χρηματικά έπαθλα ύψους 2.500 ευρώ. Παρότι ο διαγωνισμός βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, μια ματιά στους συμμετέχοντες αρκεί για να εξοπλιστεί κανείς με ελπίδα για την εξέλιξη των ωκεανών. Ανάμεσά τους βρίσκονται ένα φίλτρο θαλάσσιων μηχανών που διαχωρίζει τα μικροπλαστικά κατά τη λειτουργία της μηχανής, σημαδούρες φτιαγμένες εξ ολοκλήρου από πλαστικά απορρίμματα, αλλά και παιχνίδια φτιαγμένα από ανακυκλωμένο πλαστικό με στόχο την ευαισθητοποίηση των παιδιών.

ΝΙΚΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ

Πηγή : Kathimerini.gr

Η γενιά της κλιματικής αλλαγής βγαίνει στο δρόμο

Περισσότερα από 1 εκατ. παιδιά βγήκαν την Παρασκευή στους δρόμους όλου του κόσμου, βάζοντας έναν μεγάλο στόχο: να αλλάξουν τον κόσμο!

Ένα ποτάμι νέων ανθρώπων από την Αυστραλία, στην Ασία, την Ευρώπη, την Αφρική έως και την Αμερική, ξεχύθηκαν στους δρόμους εκφράζοντας την οργή τους και τους φόβους τους για τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, αλλά και την ελπίδα ότι είναι στο χέρι μας να σώσουμε το κοινό μας σπίτι, τον πλανήτη μας.

Πρόκειται για τη γενιά που γεννήθηκε στην εποχή της κλιματικής αλλαγής και κληρονόμησε έναν πλανήτη για τον οποίο έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση. Και είναι η γενιά που είναι αποφασισμένη να μην αφήσει κάτι τέτοιο να περάσει!

Ένα οικολογικό μανιφέστο

«Θα αλλάξουμε την τύχη της ανθρωπότητας, είτε σας αρέσει είτε όχι», ανέφεραν μαθητές σε μία επιστολή – μανιφέστο που δημοσιεύτηκε στον βρετανικό Guardian.

«Εμείς, οι νέοι άνθρωποι ανησυχούμε πολύ για το μέλλον μας. Η ανθρωπότητα αυτή τη στιγμή προκαλεί την έκτη μαζική εξαφάνιση ειδών και το περιβάλλον παγκοσμίως βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής. Οι νέοι αποτελούμε πάνω από τον μισό πληθυσμό της γης. Η γενιά μας μεγάλωσε με την κλιματική κρίση και θα πρέπει να ζήσουμε με αυτήν για το υπόλοιπο της ζωής μας. Παρ’ όλα αυτά, δεν μας συμπεριλαμβάνουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων ούτε σε τοπικό ούτε σε διεθνές επίπεδο. Είμαστε το μέλλον της ανθρωπότητας, ένα μέλλον χωρίς φωνή. Δεν θα ανεχτούμε άλλο αυτή την αδικία. Διεκδικούμε δικαιοσύνη για όλα τα θύματα της κλιματικής αλλαγής και ξεσηκωνόμαστε. Τώρα θα κάνουμε τις φωνές μας να ακουστούν. Άνθρωποι πέθαναν, πεθαίνουν και θα πεθάνουν αλλά εμείς μπορούμε και θα σταματήσουμε αυτή την τρέλα», σημειώνουν.

«Μας απογοητεύσατε στο παρελθόν. Όμως η νεολαία αυτού του κόσμο έχει αρχίσει να κινείται και δεν θα ησυχάσουμε πια», προειδοποιούν οι μαθητές.

SOS κι από τους μαθητές στην Ελλάδα

Πορείες ενάντια στην κλιματική αλλαγή έγιναν και στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, με κεντρικό σύνθημα «Ο πλανήτης που καταστρέφετε είναι ο κόσμος που κληρονομούμε». Πορεία πραγματοποιήθηκε και στην Κύπρο.

Στην Αθήνα μαθητές και φοιτητές έκαναν πορεία στο κέντρο της πόλης και κρατούσαν πλακάτ με συνθήματα όπως «Μια Γη, μία ευκαιρία» και «Σώστε τον πλανήτη». Στη Θεσσαλονίκη, μαθητές και φοιτητές πραγματοποίησαν πορεία από το πλακόστρωτο της παραλίας μέχρι τον Λευκό Πύργο, με πρωτοβουλία της Περιβαλλοντικής Ομάδας του ΑΠΘ. «Σταματήστε το έγ-κλιμα», «Σεβαστείτε την επιθυμία μας για ζωή», «Γίνε η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο» ήταν μερικά από τα μηνύματα των διαδηλωτών.

«Προστασία του περιβάλλοντος σημαίνει προστασία της ζωής για εμένα κι όχι μόνο προστασία της ζωής των δέντρων αλλά των ανθρώπων. Η αλλαγή του κλίματος ουσιαστικά θα μας οδηγήσει στην καταστροφή», τόνισε το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η 16χρονη Μαρία Παπαθεοδώρου, που συμμετείχε στις διαδηλώσεις.

Σχολιάζοντας τις κινητοποιήσεις των Ελλήνων κι όχι μόνο νέων, ο υπουργός Περιβάλλοντος Σωκράτης Φάμελλος δήλωσε πως «η πρωτοβουλία #SCHOOLSTRIKE4CLIMATE ακολουθεί τα βήματα της 15χρονης Γκρέτα από τη Σουηδία και μας δείχνει τον δρόμο για τις μεγάλες αλλαγές που το περιβάλλον και η ζωή απαιτούν από όλους μας. Η παγκόσμια -πλέον- πρωτοβουλία των νέων για την κλιματική αλλαγή και το περιβάλλον μας δίνει ελπίδα για το αύριο, αλλά δημιουργεί και πολλές υποχρεώσεις. Τα παιδιά του πλανήτη ανησυχούν ειλικρινά, γιατί τα λόγια και οι δηλώσεις δεν αρκούν για τη σωτηρία του πλανήτη. Οφείλουμε να τα ακούσουμε».

«Κάθε μέρα που περνάει χάνουμε χρόνο, φυσικούς πόρους, περιβάλλον, οικονομία και εργασία. Το σύνθημα There is no Planet B απεικονίζει πλήρως την πραγματικότητα», τόνισε ο κ. Φάμελλος και σημείωσε πως «η κλιματική αλλαγή μας αφορά όλους. Η κλιματική αλλαγή μας υποχρεώνει σε αλλαγή παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου, αλλά και σε κοινωνική συμμετοχή. Αλλάζουμε την τύχη της ανθρωπότητας, σημαίνει αλλάζουμε συνήθειες παραγωγής, ζωής και κατανάλωσης. Σημαίνει αλλάζουμε πολιτικές προτεραιότητες, αλλάζουμε στάση ζωής και διεκδικούμε το βιώσιμο αύριο του πλανήτη».

Σημειώνεται, πως περισσότερες από 2.000 διαδηλώσεις οργανώθηκαν σε περισσότερες από 125 χώρες, σε μία από τις μαζικότερες μαθητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Και δεν ήταν οι πρώτες…

Μια 16χρονη για το Νόμπελ Ειρήνης

Το ημερολόγιο έδειχνε 20 Αυγούστου του 2018. Η Σουηδία υπέφερε από τον καύσωνα έπειτα από μια σειρά καταστροφικών δασικών πυρκαγιών. Καταγράφονταν θερμοκρασίες – ρεκόρ για τη Βόρεια Ευρώπη. Το γεγονός απασχόλησε έντονα μια 15χρονη μαθήτρια που προσπάθησε να πείσει τους συμμαθητές της ότι πρέπει να κάνουν όλοι μαζί κάτι για αυτό. Κανένας δεν συμμερίστηκε τις ανησυχίες της, ούτε καν οι γονείς της. Και τότε αποφάσισε να προχωρήσει μόνη της. Προκήρυξε «σχολική απεργία για το κλίμα», δεν πήγε σχολείο, κάθισε με το πανό διαμαρτυρίας της έξω από το σουηδικό κοινοβούλιο και έτσι απλά ξεκίνησε ένα παγκόσμιο κίνημα διαμαρτυρίας κατά της κλιματικής αλλαγής, το #FridaysforFuture.

Η Γκρέτα Τούνμπεργκ, ένα μικροσκοπικό κοριτσάκι με ξανθά κοτσιδάκια, είναι ο λόγος που χιλιάδες έφηβοι εδώ και 8 μήνες, κάθε Παρασκευή κατεβάζουν τα μολύβια κι «απεργούν» για το κλίμα ζητώντας την ανάληψη δράσης από τις κυβερνήσεις των χωρών τους για την κλιματική αλλαγή… είτε βρέξει, είτε χιονίσει, είτε έχει λιακάδα. Η ίδια άντλησε έμπνευση για τη δράση της από τους μαθητές του Πάρκλαντ, στη Φλόριντα των ΗΠΑ, οι οποίοι έκαναν αποχή διαμαρτυρόμενοι για τους νόμους περί οπλοκατοχής και οπλοχρησίας που επέτρεψαν την πολύνεκρη επίθεση στους χώρους του σχολείου τους.

Κόρη της Μαλένα Έρνμαν, μίας από τις πιο διάσημες τραγουδίστριες της όπερας και του συγγραφέα και ηθοποιού Σβάντε Τούνμπεργκ, η Γκρέτα αν και ιδιαίτερα ευφυής, υπήρξε πάντα ένα εξαιρετικά εσωστρεφές άτομο. Πριν από τέσσερα χρόνια διαγνώστηκε με σύνδρομο Άσπεργκερ και μάλιστα πάσχει από επιλεκτική αλαλία, γεγονός που την οδήγησε να μιλάει λιγότερο και να σκέφτεται περισσότερο. Έχοντας υπάρξει θύμα bullying, η ίδια δήλωσε σε μία συνέντευξή της πως: «Πάντα υπήρξα το κορίτσι εκείνο που καθόταν στο τελευταίο θρανίο και δεν μίλαγε. Τίποτα δεν συνέβαινε ουσιαστικά στη ζωή μου. Νόμιζα ότι δεν μπορώ να κάνω τη διαφορά γιατί είμαι πολύ μικρόσωμη».

Από μικρή όμως έκανε τη διαφορά, καθώς ήδη από τότε που ήταν 8 ετών και πληροφορήθηκε για πρώτη φορά για την κλιματική αλλαγή, σοκαρίστηκε που οι ενήλικες δεν έδειχναν να παίρνουν στα σοβαρά το θέμα. «Το σκεφτόμουν συνεχώς και αναρωτιόμουν αν θα έχω μέλλον. Και το κράτησα για τον εαυτό μου γιατί δεν είμαι από αυτούς που τα συζητάνε και αυτό δεν ήταν υγιές. Έπαθα βαριά κατάθλιψη και σταμάτησα να πηγαίνω στο σχολείο. Όταν ήμουν στο σπίτι με φρόντιζαν οι γονείς μου και αρχίσαμε να μιλάμε γιατί δεν είχαμε τίποτα άλλο να κάνουμε. Και τότε τους μίλησα για τις ανησυχίες μου για την κλιματική κρίση και το περιβάλλον. Και ένιωσα καλά γιατί το έβγαλα από μέσα μου», έχει δηλώσει.

Την ίδια στιγμή που χιλιάδες παιδιά ακολουθούν το παράδειγμα της 16χρονης Γκρέτας, χιλιάδες και ιδιαίτερα σκληρές είναι και οι επιθέσεις που δέχεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κι όχι μόνο από αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Η ίδια όμως δεν πτοείται. «Είναι μια θετική ένδειξη. Θεωρώ ότι αυτό συμβαίνει γιατί με θεωρούν απειλή», λέει.

Η Γκρέτα έχει κάνει ήδη μια ευρωπαϊκή περιοδεία στηρίζοντας τις παρασκευιάτικες κινητοποιήσεις σε πολλές ώρες, ενώ έχει δώσει το παρών στο Νταβός της Ελβετίας για το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και λίγο πριν στο Κάτοβιτς της Πολωνίας για τη Διεθνή Διάσκεψη για το Κλίμα του ΟΗΕ. Όντας στο επίκεντρο του παγκόσμιου οικολογικού ενδιαφέροντος, δεν διστάζει να μιλάει ανοιχτά και να επαναλαμβάνει ότι: «Πολλά αναμένονταν μέχρι σήμερα από τους πολιτικούς, τους οικονομικούς ιθύνοντες και γενικότερα τους ανθρώπους που έχουν εξουσία αλλά τελικά δεν έγινε τίποτα. Θα συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις μας μέχρι να κάνουν επιτέλους κάτι».

Η 16χρονη Σουηδέζα ακτιβίστρια που έχει αναχθεί σε σύμβολο της μάχης κατά της κλιματικής αλλαγής προτάθηκε μάλιστα από τρεις Νορβηγούς βουλευτές για το Νόμπελ Ειρήνης 2019.

Ο ΟΗΕ απαντά στις διαδηλώσεις

Ανταποκρινόμενος στις διαδηλώσεις της νεολαίας για το κλίμα, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες δεσμεύτηκε ότι θα καλέσει μια Σύνοδο Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα.

«Δεκάδες χιλιάδες νέοι βγήκαν στους δρόμους την Παρασκευή στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στους παγκόσμιους ηγέτες: να δράσουμε τώρα για να σώσουμε τον πλανήτη μας και το μέλλον μας. Αυτοί οι μαθητές έχουν καταλάβει κάτι που φαίνεται να αποφεύγουν να κατανοήσουν πολλοί από τους μεγαλύτερούς τους: είμαστε σε έναν αγώνα για τη ζωή μας και χάνουμε. Το παράθυρο της τελευταίας μας ευκαιρίας κλείνει – δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια του χρόνου, και η καθυστέρηση της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής είναι σχεδόν εξίσου επικίνδυνη με την άρνηση της», δήλωσε ο Γκουτιέρες..

«Η γενιά μου δεν κατάφερε να ανταποκριθεί σωστά στη δραματική πρόκληση της αλλαγής του κλίματος. Αυτό είναι έντονα αισθητό από τους νέους. Δεν είναι περίεργο που είναι θυμωμένοι. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο καλώ τους ηγέτες του κόσμου σε μια Σύνοδο Κορυφής για το κλίμα τον Σεπτέμβριο για να συζητήσουμε συγκεκριμένα και ρεαλιστικά σχέδια για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 45% κατά την επόμενη δεκαετία και μέχρι το 2050», είπε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει

Ο κόσμος μας δεν είναι πια απλά στο χείλος της καταστροφής, αλλά έχει βρεθεί σε ένα κρίσιμο σημείο, από το οποίο πιθανόν δεν υπάρχει επιστροφή.

Η καταστροφή του κλίματος είναι αναπόφευκτη. Είναι πια πολύ αργά για να περιορίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από το όριο των 1,5 βαθμών Κελσίου και να αποτρέψουμε το λιώσιμο των πάγων, την αύξηση της στάθμης των θαλασσών, και την εξάπλωση των ερήμων.

Tον περασμένο Δεκέμβριο μια έκθεση του ΟΗΕ αποκάλυψε ότι οι προσπάθειες για τον περιορισμό ρύπων έως το 2020 θα αποτύχουν. Δεν πιάνουμε τον στόχο ούτε μέχρι το 2030. Άλλη μελέτη, από τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό, σημειώνει ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια ήταν τα πιο θερμά και προειδοποιεί ότι η παγκόσμια μέση θερμοκρασία θα μπορούσε να αυξηθεί ως και 3,5 βαθμούς Κελσίου μέχρι το 2100. Την ίδια στιγμή, η προοπτική σύναψης παγκόσμιων συμφωνιών για το κλίμα προσκρούουν στην­ εξάπλωση του δεξιού λαϊκισμού.

Τα βάσανα του πλανήτη δεν πρόκειται να τελειώσουν όμως ούτε το 2100. Αν και στις περισσότερες συζητήσεις για την κλιματική αλλαγή, το 2100 χρησιμοποιείται ως έτος – ορόσημο για την τύχη του πλανήτη, η καταστροφή που ήδη έχει συντελεστεί θα έχει επιπτώσεις πολύ πέραν της ημερομηνίας αυτής.

Οι επιστήμονες μας είχαν προειδοποιήσει εδώ και 30 χρόνια για το μέλλον που είχαμε να αντιμετωπίσουμε, αλλά δεν κάναμε τίποτα για να αλλάξουμε τον ρου της ιστορίας. Αν είχαμε κάνει μόνο λίγες αλλαγές σε αυτές τις δεκαετίες, δεν θα υπήρχαν προβλήματα σήμερα, λένε οι αναλυτές.

Τα προβλήματα όμως που υπάρχουν είναι μεγάλα. Το ένα τέταρτο των πρόωρων θανάτων και των ασθενειών παγκοσμίως έχει σχέση με τη ρύπανση και τις βλάβες στο περιβάλλον που προκαλούνται από τον άνθρωπο, προειδοποίησε ο ΟΗΕ σε έκθεσή του για την κατάσταση του πλανήτη.

Οι εκπομπές αερίων που ευθύνονται για την ατμοσφαιρική ρύπανση, τα χημικά προϊόντα που μολύνουν το πόσιμο νερό και η επιταχυνόμενη καταστροφή των οικοσυστημάτων που είναι απαραίτητα για την επιβίωση δισεκατομμυρίων ανθρώπων προκαλούν ένα είδος παγκόσμιας επιδημίας που μπλοκάρει και την οικονομία, σύμφωνα με το κείμενο.

Το μόνο που μένει για αυτούς που θέλουν να σώσουν τον πλανήτη και τον εαυτό τους είναι πια μόνο η υιοθέτηση δραματικών μέτρων,  που όμως θα έχουν και πολιτικό κόστος.

Πηγή : Tvxs.gr

Ο κύκλος των ανακυκλώσιμων υλικών της Θεσσαλονίκης

Πού καταλήγουν τα ανακυκλώσιμα υλικά από τους μπλε κάδους της πόλης μας; 

Γίνεται ανακύκλωση; Ποιο το όφελός της;

Με αυτά τα ερωτήματα τον Δεκέμβρη του 2018 επισκεφτήκαμε για μια ακόμη φορά με την Περιβαλλοντική Ομάδα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας το Κέντρο Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) Σίνδου. Σκοπός μας να παρακολουθήσουμε την πορεία των ανακυκλώσιμων υλικών απ την στιγμή της απόρριψής τους στον κάδο, μέχρι την φάση της ανακύκλωσής τους. Η εμπειρία μας αυτή μας βοήθησε να συμπληρώσουμε το παζλ της ανακύκλωσης στην πόλη μας.

Ξενάγηση στο ΚΔΑΥ

Ας πάρουμε όμως τα πράματα απ’ την αρχή: Ο κεντρικός φορέας ανακύκλωσης στην Ελλάδα είναι η Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (EEAA)Α.Ε. Είναι μια εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα στης οποίας το μετοχικό κεφάλαιο συμμετέχουν κατά 65% βιομηχανικές και εμπορικές επιχειρήσεις που είτε διαθέτουν συσκευασμένα προϊόντα στην ελληνική αγορά είτε κατασκευάζουν διάφορες συσκευασίες (όπως Coca Cola, ΤΕΤΡΑ ΠΑΚ, ΙΟΝ, ΦΑΓΕ, κλπ) και κατά 35% η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας. Ο νόμος υποχρεώνει δηλαδή, τις εταιρίες που παράγουν ή χρησιμοποιούν υλικά που μπορούν να ανακυκλωθούν, να πληρώσουν για την διαδικασία ανακύκλωσής τους, στην λογική του «ο ρυπαίνων πληρώνει».

Αλουμίνιο σε κύβους

Από το 2003 η ΕΕΑΑ, σε συνεργασία με τους φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης, υλοποιούν τα προγράμματα ανακύκλωσης σε κάθε Δήμο. Οι Δήμοι δεν έχουν άμεσο οικονομικό όφελος από την ανακύκλωση, πέραν του ότι γλιτώνουν ένα μέρος από το πρόστιμο εναπόθεσης απορριμμάτων στην χωματερή (εφόσον ένα ποσοστό των απορριμμάτων ανακυκλώνεται και δεν καταλήγει εκεί), όμως η ΕΕΑΑ τους χορηγεί τους κάδους ανακύκλωσης και τα απορριμματοφόρα. Τα ανακυκλώσιμα υλικά καταλήγουν στα Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) ιδιοκτησίας της Ε.Ε.Α.Α. ή ιδιωτών.

Το ΚΔΑΥ Σίνδου είναι ιδιωτική επένδυση, επιδοτημένη κατά ένα μέρος από την ΕΕΑΑ και αποτελεί το μεγαλύτερο από τα συνολικά τέσσερα ΚΔΑΥ στην Θεσσαλονίκη. Δουλειά του ΚΔΑΥ είναι να ξεχωρίζει τα υλικά σε διάφορες κατηγορίες χαρτιού (π.χ. χαρτόνι, λευκό Α4, περιοδικά, κλπ), πλαστικού (PET, καφάσια, σακούλες, κλπ), γυαλιού και μετάλλων. Τα στοιχεία που ακολουθούν μας δόθηκαν στο ΚΔΑΥ και ελέγχονται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος μέσω του ηλεκτρονικού αρχείου που διατηρεί το ΚΔΑΥ. Το Κέντρο έχει δυνατότητα επεξεργασίας περίπου 300 τόνων ανακυκλώσιμων υλικών ημερησίως (ανάλογα με την εποχή και τις καιρικές συνθήκες) αλλά μέσα στο 2018 δεχόταν καθημερινά κατά μέσο όρο μόνο 120 τόνους. Οι 70 από αυτούς προέρχονται από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, ενώ οι υπόλοιποι 50 από τους Δήμους Δέλτα και Νεάπολης, Παύλου Μελά, καθώς και από ιδιωτικές εταιρίες.

Το σημείο συλλογής του αλουμινίου στο ΚΔΑΥ

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης με πληθυσμό 325.000, παράγει περίπου 470 τόνους απορριμμάτων καθημερινά. Από αυτά οι 70 τόνοι μόνο μαζεύονται στους μπλε κάδους ως ανακυκλώσιμα υλικά και οι υπόλοιποι 400 καταλήγουν στην χωματερή. Δηλαδή, το ποσοστό ανακύκλωσης στην Θεσσαλονίκη είναι περίπου 15%! Αυτό σημαίνει πως, με τα σημερινά δεδομένα, από το περίπου 1,5kg απορριμμάτων που κατά μέσο όρο παράγει καθημερινά ο καθένας μας, περίπου τα 200gr ανακυκλώνονται και τα υπόλοιπα 1.300gr καταλήγουν στην χωματερή (ΧΥΤΑ).Πρέπει όμως να λάβουμε υπ όψιν μας και την ποσότητα ανακυκλώσιμων υλικών που συγκεντρώνεται από τους μη αδειοδοτημένους συλλέκτες, που δεν καταγράφεται επίσημα. Σε ένα αισιόδοξο σενάριο λοιπόν, το ποσοστό ανακύκλωσης είναι ελαφρώς μεγαλύτερο, ενώ, όπως μας ανέφεραν από το ΚΔΑΥ, το ποσοστό αυξάνεται συνεχώς χρονιά με την χρονιά. [Την ίδια διαπίστωση κάνουμε και εμείς, με βάση τα υλικά που μαζεύουμε στο πρόγραμμα ανακύκλωσης του ΠαΜακ].

Διαλογή με το χέρι

Οι Δήμοι πληρώνουν κάθε μέρα αποθετικά έξοδα 30 ευρώ, συν τα μεταφορικά που είναι περίπου 20 ευρώ για κάθε τόνο, δηλαδή σύνολο περίπου 50€ για κάθε τόνο υλικών που θάβουν στην χωματερή της Μαυροράχης. Δηλαδή, ο Δήμος Θεσσαλονίκης πληρώνει περίπου 7εκ. ευρώ τον χρόνο (50€ x 400τόνοι x 360μέρες) για να αποθέτει τα σκουπίδια του στον ΧΥΤΑ. Καταλαβαίνουμε το τεράστιο οικονομικό όφελος που έχει η ανακύκλωση, αφού ανακυκλώνοντας οι Δήμοι εξοικονομούν τεράστια ποσά. Θετικό βέβαια είναι το γεγονός ότι με το πέρασμα του χρόνου αυξάνεται η ποσότητα αλλά και η ποιότητα (καθαρότητα) των ανακυκλώσιμων υλικών που καθημερινά φτάνουν στο ΚΔΑΥ. Σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες από το ΚΔΑΥ, το ποσοστό ανακυκλώσιμων υλικών στους μπλε κάδους ανέρχεται σε περίπου 80%, ενώ το υπόλειμμα (δηλαδή μη ανακυκλώσιμα υλικά που ρίχνονται στους μπλε κάδους και τελικά οδηγούνται στον ΧΥΤΑ) είναι 20%. Τονίζουμε επίσης ότι η Μαυροράχη είναι 40 km από την Θεσσαλονίκη, ενώ το ΚΔΑΥ Σίνδου είναι μόλις έξω από την πόλη. Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορτηγό που πηγαίνει για ξεφόρτωμα στην Μαυροράχη αντί για την Σίνδο μας επιβαρύνει επιπλέον οικονομικά και περιβαλλοντικά, λόγω της απόστασης. Να σημειώσουμε τέλος, πως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό (περίπου 40%) των απορριμμάτων που πετιούνται στους πράσινους κάδους είναι ανακυκλώσιμα. Αυτό αποτελεί διπλή ζημιά: οικονομική, αφού είναι ‘πεταμένα’ λεφτά και αυξημένα αποθετικά έξοδα, και περιβαλλοντική, αφού τα ανακυκλώσιμα υλικά αυτά επιβαρύνουν τις χωματερές.

Από το εσωτερικό του ΚΔΑΥ

Η διαδικασία διαχωρισμού των ανακυκλώσιμων υλικών έχει ως εξής: Αρχικά, τα ανάμεικτα ανακυκλώσιμα υλικά από τους κάδους στοιβάζονται δημιουργώντας ένα πολύχρωμο βουνό από χρήσιμο υλικό. Στην συνέχεια, για να γίνει ο διαχωρισμός, ο φορτωτής τα τοποθετεί στην αρχή μιας κορδέλας, η οποία περνάει τα υλικά μέσα από μια κάποια μηχανήματα που λειτουργούν με φυγοκέντριση, μαγνήτες, σπαστήρες και οπτικούς διαχωριστές, αλλά και από δεκάδες υπαλλήλους που κάνουν διαλογή με το χέρι. Στο τέλος, τα καθαρά, πλέον, υλικά περνάνε από την πρέσα, η οποία δημιουργεί τεράστιους κύβους από συμπυκνωμένο ομοιογενές υλικό έτοιμο για αποθήκευση και αποστολή προς τα εργοστάσια ανακύκλωσης.

Συζητώντας με τον υπέυθυνο του ΚΔΑΥ

Όπως μας ενημέρωσαν στο ΚΔΑΥ Σίνδου, το μεγαλύτερο πρόβλημα όσο αφορά τα υλικά στους κάδους είναι οι δεμένες σακούλες με τα ανακυκλώσιμα υλικά, που τους δυσκολεύουν πολύ στην διαλογή. Μας επισήμαναν επίσης ότι δεν πρέπει να πετάμε στους μπλε κάδους ανακύκλωσης ρούχα, παπούτσια και φαγητά, ενώ πως για τα πλαστικά δοχεία (γάλα, απορρυπαντικά, κλπ) δεν χρειάζεται πλήρες καθάρισμα, αλλά αρκεί ένα γρήγορο ξέπλυμα. Μπορούμε να ρίχνουμε: συσκευασίες tetrapack (χυμοί, γάλατα, κλπ), πλαστικά ποτήρια/πιάτα μιας χρήσης, αλουμινόχαρτο και καλαμάκια.

Το τελευταίο στάδιο είναι η αποστολή του διαλεγμένου υλικού προς ανακύκλωση. Εδώ ξεκινάειμια άλλη πονεμένη ιστορία, μιας και μέχρι πρόσφατα το μεγαλύτερο κομμάτι των καθαρών υλικών προωθούνταν στο εξωτερικό για ανακύκλωση. Αυτό γινόταν παρόλο που στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, υπάρχουν σχεδόν όλων των ειδών εργοστάσια ανακύκλωσης: εργοστάσια για πλαστικό PET, για χαρτί (ανάμεσά τους και η ΜΕΛ, έξω απ την Θεσσαλονίκη), καθώς και εργοστάσια ανακύκλωσης γυαλιού και αλουμινίου. Δυστυχώς, μια μεγάλη ποσότητα που παράγουν αυτά τα εργοστάσια εξάγεται επίσης. Αυτό συμβαίνει αφενός γιατί οι τιμές στις οποίες τα εγχώρια εργοστάσια αγόραζαν τα υλικά προς ανακύκλωση ήταν αρκετά χαμηλότερες από αυτές των χωρών του εξωτερικού και αφετέρου γιατί το νομοθετικό πλαίσιο (και η ΕΕΑΑ) δεν υποχρεώνει τα ΚΔΑΥ να δίνουν προτεραιότητα στις ελληνικά εργοστάσια ανακύκλωσης (όπως γίνεται στην Ιταλία για παράδειγμα). Ευτυχώς το τελευταίο διάστημα αυτό έχει αρχίζει να αλλάζει.

Πλαστικά καφάσια

Ελπίζουμε να συνεχιστούν οι προσπάθειες τόσο από την μεριά των πολιτών, όσο και από την μεριά των δημοτικών και κρατικών φορέων, μέχρι να πετύχουμε το αυτονόητο: μια βιώσιμη και δίκαιη διαχείριση των απορριμμάτων μας. Οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι του ΠαΜακ δουλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση.

Δεκέμβριος 2018
Άρης Χατζηνικολάου
Γραφείο Περιβαλλοντικής Διαχείρισης ΠαΜακ
Περιβαλλοντική Ομάδα ΠαΜακ

Αυξάνεται από 1η Ιανουαρίου η τιμή της πλαστικής σακούλας

Από τα 4 στα 9 λεπτά αυξάνεται από το νέο έτος η τιμή της πλαστικής σακούλας σε μια προσπάθεια να περιοριστεί ακόμα περισσότερο η χρήση της και συγκεκριμένα στις 90 ετησίως ανά πολίτη έως το 2020 και στις 40 έως το 2025.

Ποιες πλαστικές σακούλες δεν χρεώνονται

Τα καταστήματα μπορούν να προμηθευτούν σακούλες οι οποίες έχουν πάχος από 50 ως 70 μm. Με τον τρόπο αυτό δεν οφείλουν να χρεώνουν τέλος στους καταναλωτές και έτσι να απαλλαγούν από τον επιπλέον κωδικό που θα πρέπει να “περάσουν” στην ταμειακή μηχανή. Δεν χρεώνονται επίσης οι νέου τύπου πλαστικές σακούλες οι οποίες είναι βιοαποδομήσιμες/λιπασματικές. Οι σακούλες δηλαδή που μετά από λίγο καιρό “διαλύονται” δεν χρεώνονται. Δεν χρεώνονται επίσης οι σακούλες που είναι μικρότερες των 15 μικρομέτρων.

Οι καταναλωτές πολλές φορές δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ποια σακούλα είναι πια και έτσι η πιο σίγουρη λύση είναι η προμήθεια σακούλας πολλαπλών χρήσεων η οποία κοστίζει 0,40 λεπτά ως 1,20 και με την οποία ο καταναλωτής μπορεί να κάνει… απόσβεση μέσα σε μερικές μόνο αγορές, καθώς το κόστος τους είναι ίσο με δέκα κοινές πλαστικές σακούλες…

Χρέωση πλαστικής σακούλας

1. Γιατί οι πλαστικές σακούλες επιβαρύνουν το περιβάλλον;

– Γιατί διαλύονται σε μικρότερα κομμάτια εύκολα και καταλήγουν στη θάλασσα.

– Ένα στα δύο απορρίμματα στον βυθό της θάλασσας στην Ελλάδα είναι πλαστικές σακούλες (πηγή: Life Debag).

– Ένα στα τέσσερα ψάρια ανοιχτής θαλάσσης μπορεί να περιέχει μικροπλαστικά.

– Έως το 2050 θα υπάρχουν πιο πολλά πλαστικά στη θάλασσα παρά ψάρια.

– Για το 2017, στην Ελλάδα αντιστοιχεί η μεγαλύτερη χρήση πλαστικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση με περίπου 400 σακούλες κατά κεφαλήν ανά έτος (πηγή: ΙΕΛΚΑ).

2. Γιατί χρεώνονται οι πλαστικές σακούλες;

– Για να περιοριστεί η χρήση τους, ο νόμος 4496/2017 επιβάλλει από την 1η Ιανουαρίου 2018 περιβαλλοντικό τέλος για τις λεπτές πλαστικές σακούλες μεταφοράς.

– Αποτελεί μέρος της εναρμόνισης της ελληνικής νομοθεσίας με ευρωπαϊκή οδηγία.

3. Γιατί η ελάχιστη χρέωση είναι 0,04 ευρώ;

– Γιατί ο παραπάνω νόμος ορίζει περιβαλλοντικό τέλος 0,03 ευρώ συν ΦΠΑ 24%, δηλαδή σύνολο 0,0372 ευρώ ανά σακούλα. Λόγω της ελάχιστης υποδιαίρεσης του ευρώ (0,01 ευρώ) η συνολική χρέωση δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 0,04 ευρώ ανά σακούλα.

Αξιοποίηση περιβαλλοντικού τέλους

4. Πού πάνε τα χρήματα του περιβαλλοντικού τέλους;

– Τα ποσά αποδίδονται από τους εμπόρους μέσω του μηχανισμού είσπραξης της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων στον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ).

ecobag

Παγκόσμια πρωτοβουλία

5. Τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο;

– Οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν ήδη εναρμονιστεί με την ευρωπαϊκή οδηγία.

– Χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, έχουν απαγορεύσει τη χρήση πλαστικής σακούλας μεταφοράς.

– Χώρες όπως η Ολλανδία και η Ιρλανδία, έχουν επιβάλλει αντίστοιχο τέλος, ύψους 0,25 ευρώ και 0,22 ευρώ, αντίστοιχα.

– Πάνω από 35 χώρες ανά τον κόσμο έχουν απαγορεύσει πλήρως τη χρήση πλαστικής σακούλας μεταφοράς.

Οξοδιασπώμενες & βιοδιασπώμενες σακούλες

6. Γιατί δεν χρησιμοποιούνται πλέον οξοδιασπώμενες σακούλες;

– Σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομοθεσία οι οξοδιασπώμενες σακούλες απαγορεύονται.

– Πρόσφατες μελέτες θεωρούν ότι οι οξοδιασπώμενες σακούλες είναι περισσότερο επιβαρυντικές για το περιβάλλον, καθώς διασπώνται σε πολύ μικρά κομματάκια πλαστικού που εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα.

7. Γιατί δεν βρίσκω βιοαποικοδομήσιμες σακούλες στα καταστήματα;

– Η τεχνολογία των βιοαποικοδομήσιμων πλαστικών (πχ πλαστικά από άμυλο) μπορεί να μην είναι η οικονομικότερη επιλογή αλλά είναι σαφώς η πιο οικολογική. Η αντοχή τους είναι μεγαλύτερη απο τις κλασσικές πλαστικές σακούλες στα σουπερ μαρκετ.

Ζητήστε από τα καταστήματα να προμηθευτούν σακούλες αμύλου.  Όσο αυξάνεται η ζήτηση, οι τιμές πέφτουν!

Το κατάστημα μας διαθέτει Σακούλες από άμυλο 100% βιοδιασπώμενες  χωρίς υποχρέωση υποβολής Περιβαλλοντικού Τέλους για τις πλαστικές σακούλες.

Πιστοποίηση ok compost κ EN13432.  Δείτε όλες τις επιλογές εδώ.

Δωρεάν σακούλες

8. Γιατί σε άλλα καταστήματα μου δίνουν πλαστική σακούλα δωρεάν;

– Η δωρεάν διάθεση πλαστικής σακούλας απαγορεύεται.

9. Γιατί στη λαϊκή μου δίνουν δωρεάν τη σακούλα;

– Σύμφωνα με τη νομοθεσία εξαιρούνται από την επιβολή τέλους οι έμποροι περιπτέρων και του υπαίθριου εμπορίου.

10. Γιατί στο τμήμα οπωροπωλείου υπάρχουν σακούλες;

– Επιτρέπεται κατ΄ εξαίρεση η χρήση πλαστικής σακούλας με συγκεκριμένες προδιαγραφές για χύμα προϊόντα, για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας, καθώς θεωρείται είδος συσκευασίας.

11. Γιατί τα καταστήματα διαθέτουν δωρεάν χάρτινες σακούλες;

– Η νομοθεσία αφορά μόνο τις πλαστικές σακούλες.

Επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες

12. Πώς θα μεταφέρω τα ψώνια μου στο σπίτι;

– Μπορείτε να προμηθευτείτε τις πλαστικές σακούλες πληρώνοντας το αντίστοιχο τέλος, αλλά προτείνεται να χρησιμοποιήσετε επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες.

13. Πωλούν όλα τα καταστήματα επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες;

– Ναι, η νομοθεσία υποχρεώνει τους εμπόρους να διαθέτουν επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες μεταφοράς σε εμφανές σημείο.

14. Θα χρειαστώ παραπάνω από μία επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες;

– Ναι, ένα νοικοκυριό εκτιμάται ότι θα χρειαστεί 3 με 4 επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες για να καλύψει τις ανάγκες των αγορών του.

15. Οι επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες είναι απόλυτα ασφαλείς για τα τρόφιμα;

– Ναι, εφόσον τηρούνται βασικοί κανόνες υγιεινής.

16. Μέχρι πόσες φορές μπορούμε να χρησιμοποιούμε τις επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες;

– Δεν υπάρχει περιορισμός. Με μία ορθολογική χρήση μία επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα μπορεί να χρησιμοποιείται για χρόνια.

17. Μπορούμε να πλένουμε τις επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες;

– Ναι, εφόσον υπάρχει σχετική σήμανση στην τσάντα.

18. Μπορώ να χρησιμοποιήσω επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα μίας εταιρείας στο κατάστημα άλλης;

– Ναι, δεν υπάρχει περιορισμός.

Το κόστος στην υπόλοιπη Ευρώπη

Ολλανδία: 0,25 ευρώ/σακούλα

Ιρλανδία: 0,36 ευρώ/σακούλα

Πολωνία: 0,30 ευρώ/σακούλα (ξεκινά από 1η Ιανουαρίου)

Αγγλία: 0,10 ευρώ/σακούλα

Πορτογαλία: 0,10 ευρώ/σακούλα

Ισπανία: 0,05 ευρώ/σακούλα οι πολύ μικρές πλαστικές και με 0,15 οι συνηθισμένες

Βουλγαρία: 0,05 ευρώ/σακούλα

Ιταλία: τις έχει απαγορεύσει εντελώς από το 2011

Δείτε το 2λεπτο φιλμ “Η μπαλάντα της πλαστικής σακούλας” που σκηνοθέτησε ο Jonas Benarroch σε μουσικη του Nick Haughton.

Πηγή : Kathimerini.gr

Οι πιο βρώμικοι της Ευρώπης

Μια νέα αναφορά της Ευρωπαικής Ένωσης δίνει μια προειδοποίηση στις 14 χώρες μέλη που  κινδυνεύουν περισσότερο να χάσουν το στόχο της ανακύκλωσης για τα δημοτικά απορρίματα.

Οι 4 χειρότεροι ανακυκλωτές είναι η Μάλτα, η Ρουμανία, η Ελλάδα και η Κύπρος. Το 2016 και οι 4 αυτές χώρες ανακυκλώσανε λιγότερο απο το 20% των συνολικών απορριμμάτων τους.

Ο στόχος ανακύκλωσης της Ευρωπαικής Ένωσης για το 2020 είναι το 50% των συνολικών  απορριμμάτων. Ο παρακάτω πίνακας δίχνει τις 14 χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά.

Source: Eunomia
Source: Eunomia

Η Ελλάδα στους 4 χειρότερους ανακυκλωτές της Ευρώπης.

Οι Ελληνες ειμαστε τρίτοι από το τέλος, με την Μάλτα να κρατά τα ηνία του χειρότερου ανακυκλωτή με ποσοστό ανακύκλωσης 7% και 83% των απορριμμάτων να καταλήγουν στις χωματερές. Η Μάλτα καταφέρνει να συνδιάζει το χαμηλότερο ποσοστό ανακύκλωσης με το υψηλότερο ποσοστό απορριμμάτων στις χωματερές και λαμβάνει επάξια την κορώνα της πιο βρώμικης χώρας της Ευρώπης.

Αμέσως μετά την Μάλτα βρίσκεται η Ρουμανία ( ανακυκλώνει 13% και στις χωματερές καταλήγει το 69% ), η Ελλάδα ( ανακυκλώνει το 17% και το 75% καταλήγει στις χωματερές ) Η Εσθονία, παρότι έχει χαμηλό ποσοστό ανακύκλωσης ( 28% ) έχει και ένα εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό απορριμμάτων στις χωματερές, καθώς το 2013 ξεκίνησε την πρώτη κρατική μονάδα πυρόλυσης των σκουπιδιών.

Η Πολωνία είναι η καλύτερη από τους χειρότερους με ποσοστό ανακύκλωσης στο 44% και 36% των απορριμμάτων να καταλήγει στις χωματερές. Της απομένει μόνο 6% για να πιάσει τον στόχο της Ευρωπαικής Ενωσης και έχει το χαμηλότερο ποσοστό απορριμμάτων στις χωματερές. Η Φινλανδία βρίσκεται κοντά με ποσοστό ανακύκωσης 42%.

Η κάθε χώρα διαχειρίζεται τα δημοτικά της απορρίμματα με διαφορετικούς τρόπους όπως καύση, χωματερή κ.α. Τα ποσοστά ανακύκλωσης κ χωματερής δεν αθροίζουν ακριβώς στο 100% καθώς ποσοστό της μάζας χάνεται μέσω των μηχανικών συστημάτων βιολογικής επεξεργασίας.

Εκτός από τη Μάλτα, η Ρουμανία, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν επίσης πρόβλημμα. Καμμία από αυτές τις χώρες δεν πρόκειται να φτάσουν το στόχο της ΕΕ το 2020 αν συνεχίσουν με τα τωρινά δεδομένα.

Τα τελευταία 20 χρόνια, η κατασκευή ΧΥΤΑ και ΧΥΤΥ έχει περιορισθεί σε όλα τα ανεπτυγμένα κράτη του κόσμου. Αντίθετα, η διαχείριση των απορριμμάτων γίνεται κατ’ αρχήν με την ανακύκλωση σε κάθε νοικοκυριό και μετά με τη μεταφορά των υπόλοιπων σκουπιδιών σε εργοστάσιο καύσης και παραγωγής ενέργειας.
Η σύγχρονη καύση των απορριμμάτων γίνεται χωρίς να κινδυνεύει η δημόσια υγεία και να επιβαρύνεται η ατμόσφαιρα, γι’ αυτό και τα εργοστάσια αυτά είναι στο κέντρο των μεγαλουπόλεων (ώστε να περιορίζεται και η διαδρομή των απορριμματοφόρων) και πολύ συχνά δίπλα σε πάρκα και σχολεία. Από τη σύγχρονη καύση των σκουπιδιών παράγεται «δωρεάν» ηλεκτρική και θερμική ενέργεια που επιστρέφεται στους κατοίκους της πόλεως.
Το παράδειγμα της Δανίας, της Σουηδίας, της Αυστρίας, αλλά και όλων των ευρωπαϊκών χωρών, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μοντέλο για τη σωστή πολιτική διαχείρισης των σκουπιδιών στην Ελλάδα. Στην Εσθονία ξεκίνησε το 2013 η πρώτη κρατική μονάδα πυρόλυσης των σκουπιδιών. Το 2015 κάηκαν τα περισσότερα σκουπίδια της χώρας που παλαιότερα οδηγούντο σε ΧΥΤΥ.
Σύντομα άρχισαν και εισαγωγές σκουπιδιών από Φινλανδία και Ιρλανδία, αυξάνοντας τα κέρδη της χώρας από τη χρήση του κρατικού αυτού εργοστασίου «ενέργειας από τα σκουπίδια».
Υπάρχει υποστήριξη απο την ΕΕ σε συγκεκριμένες χώρες που τη ζητάνε και είναι διατεθειμένες να προχωρήσουν σε ενέργειες επίτευξης του στόχου. Δυστυχώς υπάρχει αρκετός δρόμος ακόμη.

Πηγές : Euronews , Kathimerini

Μείωση των πλαστικών μιας χρήσης αποφάσισε το Ευρωκοινοβούλιο

Στο στόχαστρο της Commission βρίσκεται η θαλάσσια ρύπανση. Τη νομοθετική της πρόταση για τη μείωση των πλαστικών μιας χρήσης και των εγκαταλελειμμένων αλιευτικών εργαλείων ενέκρινε την προηγούμενη εβδομάδα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η πρόταση που υιοθέτησαν οι ευρωβουλευτές περιλαμβάνει:
• Την κατάργηση προϊόντων μιας χρήσης, όπως τα πιάτα, τα μαχαιροπήρουνα, τα βαμβακερά επιχρίσματα, τα καλαμάκια κ.λπ.
• Τη χωριστή συλλογή και ανακύκλωση άλλων πλαστικών με στόχο να φτάσει το 90% μέχρι το 2025.
• Τη μείωση των αποβλήτων από προϊόντα καπνού που περιέχουν πλαστικό κατά 50% έως το 2025 και κατά 80% έως το 2030. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως ένα φίλτρο τσιγάρου μπορεί να μολύνει μεταξύ 500 και 1000 λίτρων νερού και χρειάζεται δώδεκα χρόνια για να αποσυντεθεί.

Τέλος τα κράτη-μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι τουλάχιστον το 50% των χαμένων ή εγκαταλελειμμένων αλιευτικών εργαλείων που περιέχουν πλαστική ύλη, θα συλλέγονται κάθε χρόνο, με στόχο τουλάχιστον το 15% της ανακύκλωσής τους έως το 2025, καθώς αποτελούν το 27% των αλιευτικών αποβλήτων που βρέθηκαν στις ευρωπαϊκές παραλίες.

Οι επιπτώσεις της κουλτούρας που επικρατεί σήμερα, με το να πετάμε τα πλαστικά μετά την πρώτη τους χρήση, είναι φανερές στις θαλάσσιες και στους ωκεανούς.

Τα πλαστικά απόβλητα μολύνουν όλο και περισσότερο τους ωκεανούς και σύμφωνα με υπολογισμούς έως το 2050 οι θάλασσες θα περιέχουν περισσότερα πλαστικά απόβλητα απ’ ό,τι ψάρια.

Οι νέοι κανόνες τις ΕΕ, αφορούν τα 10 πιο διαδεδομένα πλαστικά προϊόντα μίας χρήσης στις ευρωπαϊκές ακτές και σε απολεσθέντα αλιευτικά εργαλεία.

Αυτές οι δυο ομάδες αντιπροσωπεύουν από μόνες τους το 70% των θαλάσσιων απορριμμάτων.

Το πρόβλημα

Τα πλαστικά τραυματίζουν τα ζώα της θάλασσας, τα οποία συχνά μπλέκονται στα μεγάλα πλαστικά κομμάτια περνούν τα μικρότερα για φαγητό.

Αυτό έχει αποτέλεσμα να εμποδίζεται η η πέψη του κανονικού φαγητού, ενώ προσελκύσει και τοξικές ουσίες στον οργανισμό τους.

Οι άνθρωποι τρώνε πλαστικό μέσω της διατροφικής αλυσίδας, ωστόσο παραμένει άγνωστο το πώς αυτό επηρεάζει την υγεία του.

Τα απορρίμματά της θάλασσας προκαλούν ζημιές σε τομείς και κοινότητες που εξαρτώνται από τη θάλασσα, καθώς μόνο το 5% της αξίας των πλαστικών συσκευασιών παραμένει στην οικονομία – το υπόλοιπο απορρίπτεται, γεγονός που αποδεικνύει την ανάγκη για μια πιο σφαιρική προσέγγιση.

Τι πρέπει να γίνει;

Για να καταπολεμήσουμε το πρόβλημα πρέπει να σταματήσουμε να πετάμε πλαστικά στις θάλασσες.

Τα πλαστικά μιας χρήσης είναι η μεγαλύτερη ομάδα απορριμμάτων στις ακτές.

Προϊόντα όπως πλαστικά μαχαιροπίρουνα, πλαστικές μπουκάλες, γόπες από τσιγάρα και μπατονέτες αποτελούν σχεδόν το 50% των απορριμμάτων στη θάλασσα.

Τα προτεινόμενα μέτρα

Η επιτροπή Περιβάλλοντος προτείνει την κατάργηση των πλαστικών μιας χρήσης για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα υποκατάστατα, όπως μπατονέτες, καλαμάκια, μαχαιροπήρουνα, πιάτα, αναδευτήρες κτλ.

Επίσης, υπάρχει σειρά προτεινόμενων μέτρων για τα υπόλοιπα, όπως ο περιορισμός της χρήσης πλαστικών δοχείων τροφίμων και ποτηριών.

Πηγή: europarl.europa.eu

Ιδέες Παρουσίασης – Σαλάτες κ Υγιεινά Σνακ

Η αγορά της εστίασης είναι μια συνεχώς εξελισόμενη αγορά όπου νέες ιδέες προκύπτουν συνεχώς, άλλες γίνονται θεσμός και άλλες απλά εξατμίζονται. Η συνεχής αφοσίωση στην υψηλή ποιότητα προϊόντων και εξυπηρέτηση του πελάτη είναι οι σταθερές αξίες.

Το skg eco shop πρωτοπορεί σε οικολογικές ιδέες εστίασης αλλά και σε νέες ιδέες παρουσίασης. Μας αρέσει να μοιραζόμαστε μαζί σας πρωτότυπες ιδέες παρουσίασης και να βοηθούμε στην αναβάθμιση του δικού σας χώρου εστίασης. Σε αυτό το άρθρο δείτε όμορφες ιδέες παρουσίασης για σαλάτες και υγιεινά σνακ σε διάφανα μπωλ απο pla (βιοπλαστικό)

Ιδέα – Μπωλ Σαλάτας

Η κλασική ιδέα της σαλάτας σε διάφανο πλαστικό μπωλ αναβαθμίζεται με νέα σχήματα κ υλικά.

Το πλαστικό που ξέραμε δεν είναι πια η μόνη λύση, καθώς το pla γίνεται όλο κ περισσότερο γνωστό. Με το σημαντικότερο του πλεονέκτημα την βιοδιάσπαση εντός 90 ημερών, αλλά και τη διατήρηση του περιεχομένου φρέσκου κ ασφαλούς χωρίς τη μετανάστευση τοξικών ουσιών.

Μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα στα κλασσικά στρογγυλά / τετράγωνα μπωλ σαλάτας, ή τα μεγάλα ποτήρια όπου παρουσιάζετε τη σαλάτα σας με τον κλασσικό τρόπο ή σε επίπεδα, κ τοποθετείτε το ντιπ σε ξεχωριστό μπωλάκι.

Προβάλετε το brand σας σε αυτοκόλλητο ή σε χάρτινη κορδέλα που ασφαλίζει το προϊόν κ συγχρόνως δίνει τις πληροφορίες για τα διατροφικά στοιχεία στον καταναλωτή.

 

Ιδέα – Παρουσίαση σε επίπεδα

Η νέα τάση του υγεινού φαγητού θέλει τα σνακ κ τις σαλάτες να παρουσιάζονται σε επίπεδα.

Αυτό δίνει ένα όμορφο αισθητικά αποτέλεσμα αλλά και μια ευκολία στο να διακρίνει ο καταναλωτής το περιεχόμενο ενός γεύματος. Κατά συνέπια η επιλογή του είναι πιο εύκολη κ γρήγορη,

Είτε προσφέρουμε μια σαλάτα, ένα επιδόρπιο φρούτων ή γιαουρτιού, είναι εύκολο να χρησιμοποιήσουμε αυτή την τεχνική για να δώσουμε την αίσθηση πολλών επιλογών απλά προσθέτοντας ή αφαιρώντας ένα ή δύο υλικά !

Μπορείτε να προσθέσετε το ντιπ σε ξεχωριστό μπωλάκι το οποίο μπαίνει μέσα στο μεγάλο ποτήρι.

Πρακτικότητα κ στυλ 2 σε 1! Δοκιμάστε την πρόταση μας και πείτε μια για πάντα αντίο στο πλαστικό !

 

Ιδέα – Επιδόρπια φρούτου – γιαουρτιού

Τα επιδόρπια φρούτου – γιαουρτιού είναι μια εύκολη, γρήγορη κ υγιεινή λύση πρόχειρου φαγητού που ολοένα κερδίζει έδαφος στις προτιμήσεις των καταναλωτών ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες.

Μπορείτε να ετοιμάσετε διάφανα μπωλ σε διάφορα μεγέθη με γιαούρτι κ στρώσεις φρούτων ή δημητριακών για ένα δροσερό κ υγιεινό γεύμα. Εναλλακτικά, μπωλ μόνο με φρούτα εποχής, είναι ιδανική λύση για ένα γρήγορα γεύμα σε beach bar.

Σε περίπτωση που το γεύμα περιέχει ξηρούς καρπούς ή δημητρικά και θέλετε να το διατηρήσετε έξτρα τραγανό, η καλύτερη λύση είναι τα ένθετα μπωλάκια που διαχωρίζουν το περιεχόμενο.

Μην ξεχάσετε να συνοδεύσετε το υγιεινό γεύμα με πηρούνι, κουτάλι ή κουταλοπίρουνο αμύλου ή από ξύλο σημύδας για μια ολοκληρωμένη οικολογική παρουσίαση !

Αρέσει σε %d bloggers: